Sunday, January 31, 2010

ျမန္မာ့ပန္းပုလက္ရာမ်ား


တိမ္ျမဳပ္လုနီးပါးျဖစ္ေနတဲ့ ျမန္မာ့ပန္းပုလက္ရာမ်ားကို ဆရာစံပလာဇာတြင္ ျပပြဲအျဖစ္ခင္းက်င္းျပသထားတဲ့အထဲက
အနည္းငယ္ေသာပံုမ်ားကို sharing လုပ္ထားပါတယ္.....

Thursday, January 28, 2010

Top 10 Geopolitical Risks of 2010

ကၽြန္မ ဖတ္ထားမိေသာ စာမ်ားထဲမွ တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ sharing လုပ္ထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္....
ႊ
ႏိုင္ငံတကာဥာဏ္ႀကီးရွင္မ်ားအဖြဲ႔မ်ားမွ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္တြင္ တစ္ကမၻာလံုးမွ ေတြ႔ႀကံဳရႏိုင္ေသာ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ စြန္႔စားရမႈမ်ား (geopolitical risks) ထဲမွ ထိပ္တန္း ၁ဝ ခုကို လတ္တေလာတြင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
အေမရိကန္ႏွင့္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံၾကားဆက္ဆံေရးမွာ ေ႐ွ႔ဆံုးမွရွိေနသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတြင္ အလုပ္လက္မဲ့ ၁ဝရာခိုင္ႏႈန္းရွိေနၿပီး တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏တိုးတက္မႈႏႈန္းမွာ ၁ဝ ရာခိုင္ႏႈန္း႐ွိေနသည္။
အဆိုပါ စြန္႔စားမႈ ၁ဝ ခုမွာ
၁။ အေမရိကန္-တ႐ုတ္ႏိုင္ငံတို႔၏ ဆက္ဆံေရး
၂။ အီရန္အေရး
၃။ ဥေရာပဘ႑ာေရးမူကြဲမႈမ်ား
၄။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဘ႑ာေရးဆိုင္ရာစည္းမ်ဥ္းမ်ား
၅။ ဂ်ပန္အေရး
၆။ ရာသီဥတုေျပာင္းလဲမႈ
၇။ ဘရာဇီးႏိုင္ငံအေရး
၈။ အိႏၵိယ- ပါကစၥတန္အေရး
၉။ အေ႐ွ႔ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ား၏ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမ်ားႏွင့္ အလုပ္လက္မဲ့မ်ားအေရး
၁ဝ။ တူရကီအေရး တို႔ျဖစ္ပါသည္။
http://www.huliq.com/1/90195/top-10-geopolitical-risks-2010

Tuesday, January 19, 2010

မဂၤလာႏွစ္သစ္ေပါ့ေနာ္....


၂၀၁၀ ခုႏွစ္ကေတာ့ မဂၤလာႏွစ္သစ္လို႔ ေျပာရမလိုျဖစ္ေနျပီ။

ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္မရဲ႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္တဲ့
မေ၀ျမိဳင္စိုးႏွင့္ ေကေက၊ ေနာက္ျပီးေတာ့ ကၽြန္မရဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ႏိုင္ႏိုင္
(သူကေတာ့ ဘယ္လလဲဆိုတာ မသိေသးပါ)၊ အင္း..ေနာက္ေတာ့
ကၽြန္မက သူ႔ဘေလာ့ေတြ၀င္ဖတ္ရင္း ကဗ်ာေတြကို အားေပးျဖစ္ေနတဲ့
ကိုေကာင္းကင္ကို ...သူတို႔ေတြအားလံုးက ဒီႏွစ္ထဲမွာ သက္ဆိုင္သူေတြနဲ႔
လက္တြဲေဖာ္ေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ လက္တြဲၾကေတာ့မယ္...

ကၽြန္မကေတာ့ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္တယ္....၀မ္းလည္းနည္းတယ္...
ဘာလို႔ေပ်ာ္လဲဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေပ်ာ္တာေတြ႔လို႔ေပါ့...
၀မ္းနည္းတာကေတာ့ ေနာက္..သူတို႔အိမ္ေထာင္ေတြနဲ႔သူတို႔ ဆိုရင္...
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ကၽြန္မကို ေမ့သြားမွာကိုပါဘဲ...

တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္..ကၽြန္မရဲ႔ ေက်ာင္းတုန္းကသူငယ္ခ်င္း ၀င္းယု ကေတာ့
အခု ကေလးႏွစ္ေယာက္ရျပီး အလုပ္ရႈပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္အထိ ကၽြန္မကို သတိရေနေသးတယ္....
၀မ္းလည္းသာတယ္...ေက်းဇူးလည္း အရမ္းတင္တယ္ ၀င္းယုေရ....

Friday, January 15, 2010

အသက္မၾကီးခ်င္ဘူး ေမေမ

ကၽြန္မရဲ႔ အစ္မ မျဖိဳးေလ သူပို႔ေပးတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ.....
ခံစားခ်က္ျခင္းတုိက္ဆိုင္သြားလို႔ပါ ....

ေမေမ....
သမီး အသက္မၾကီးခ်င္ဘူး ေမေမ
သမီးရဲ့ ၿဖဴစင္ျခင္းေတြ တျဖည္းျဖည္းနဲ ့ စြန္းထငး္
အျပစ္ေတြ မကငး္ေတာ့မွာကုိ
သမီး ေၾကာက္တယ္။

ေမေမ.....
အမွားတစ္ခု က်ဳးလြန္မိရင္
ငယ္ငယ္ကလုိ ခြင့္လႊတ္ျခင္း
လြယ္လြယ္နဲ ့ အပ္ႏွင္း မခံရေတာ့မွာကိုလည္း
သမီး ေၾကာက္တယ္။

ေမေမ.....
လူမွူဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္ၾကား
သမီး ၀င္တိုးရတဲ့အခါ
မူယာ မာယာမ်ား
ေကာက္က်စ္တဲ့ လူစားမ်ိဳးနဲ ့ေတြ ့ဆံု
ဒုကၡေတြ ျကံုမွာကိုလည္း
သမီး ေၾကာက္တယ္။

ေမေမ......
သမီးရဲ ့ ရိုးသာတဲ့ ေတြးေခၚယူဆခ်က္
လူေတြက စည္းေဘာင္ခတ္လို ့
အေနက်ပ္ ေစမဲ့ အေျခအေန တစ္ခုမွာ
ရင္ဆုိင္ရမွာကိုလညး္
သမီး ေၾကာက္တယ္။

ေမေမ.....
ခံစားတတ္တဲ့ ႏွလံုးသား
အခ်စ္ဆိုတာ ရွိလာေတာ့
တစိမ္းသူရဲ ့ ေခၚရာေနာက္
သမီး လိုက္သြားရေတာ့မယ္ဆိုရင္
အခုလုိ တစ္မ္ိုးေအာက္
ေမေမနဲ ့ ႏွစ္ေယာက္အတူ မေနရေတာ့မွာကိုလည္း
သမီး ေၾကာက္တယ္။

ေမေမ....
ရက္ေတြေျပာင္း လေတြေဟာငး္လို့
နွစ္ေတြေထာင္းလာတဲ့ အခါ
တစ္ေန ့ေန ့မွာ ေမေမနဲ ့ ခြဲခြာ
တစ္ေယာက္ထဲ က်န္ရစ္
လမ္းျပၾကယ္မဲ့ ဘ၀မ်ိဳးကိုလည္း
သမီး ေၾကာက္တယ္။

ေမေမ.......
သမီး ေၾကာက္တဲ့ အရာမ်ိဳးေတြနဲ ့
ဘယ္ေတာ့မွာ မျကံုခ်င္မိ
အခုလုိ ျငိမ္းေအးစြာ ရွိေနဖို ့
ျဖစ္နိုင္မယ္ ဆိုရင္ေလ
အခ်ိန္ေတြကို ဒီတင္ရပ္
သမီး အသက္မၾကီးခ်င္ဘူး ေမေမ။............။

Tuesday, January 12, 2010

အခ်စ္၏ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္....

ညီမေလး ယဥ္မင္းဦးပို႔ေပးထားတဲ့ mail ကေန ၾကိဳက္လို႔ ကၽြန္မလည္း ဆားခ်က္ျပီး တင္လိုက္ပါတယ္...



ကၽြန္ေတာ္ တန္ဖိုးထားခ်င္ခဲ႕တဲ႕ အခ်စ္မ်ိဳးပါ….
ေဆးရံုတစ္ခုလံုး အလုပ္မ်ားလြန္းေနတဲ႕တစ္ေန႕ မနက္ခင္း ၈နာရီခြဲ အခ်ိန္ေလာက္မွာ
အသက္ ၈၀ အရြယ္ အဘိုးအိုတစ္ေယာက္ ေဆးရံုကို ေရာက္လာတယ္.. အရင္တစ္ပတ္က
ခြဲစိတ္ထားတဲ႕ သူ႕လက္ေပၚက ခ်ဳပ္ရိုးကို ျပန္ေျဖဖို႕ ေရာက္လာတာပါ.. သူက ေဆးရံု
ေရာက္ေရာက္ ခ်င္းဘဲ ကၽြန္ေတာ႕ကို ေျပာတယ္….

“ကိုးနာရီေလာက္မွာ အဖိုး ခ်ိန္းထားတာေလးတစ္ခု ရွိလို႕ အရင္လိုေနတယ္..
အဖိုးကို အျမန္လုပ္ေပးပါ လူေလးရယ္ …”

ကၽြန္ေတာ္က သူ႕နံမည္ အသက္ စတာေတြကို စာအုပ္ထဲေရးသြင္းလိုက္ရင္း “ အဖိုး
ခနေလာက္ထိုင္ပါဦးခင္ဗ်ာ” လို႕ လွမ္းေျပာလိုက္တယ္….. သူ႕ဒဏ္ရာက ခ်ဳပ္ရိုးကို
ေျဖဖို႕ဆိုရင္ ဆရာ၀န္ တစ္ေယာက္ေယာက္ အားဖို႕ အနည္းဆံုးတစ္နာရီေက်ာ္ေလာက္ေတာ႕
ေစာင္႕ရလိမ္႕မယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ သိတယ္… ကၽြန္ေတာ္ က သူ႕ရဲ႕အလွ်င္စလို ျဖစ္ေနတဲ႕
အမူအရာေၾကာင္႕ ဒီေဆးရံုမွာ ေလာေလာဆည္ အလုပ္သိပ္မမ်ားတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ကဘဲ
ၾကည္႕ေပးဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္…

အနာကို စစ္ေဆးၾကည္႕ေတာ႕ အားလံုးအေျခအေနေကာင္းတယ္.. အနာလဲက်က္ေနျပီ … ဒါနဲ႕
ကၽြန္ေတာ္က ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ကို အနာ ခ်ဳပ္ရိုး ေျဖဖိို႕ လိုအပ္တဲ႕ ကိရိယာ
တန္ဆာပလာေတြ ယူလာဖို႕ လွမ္းေျပာ လိုက္တယ္… ခ်ဳပ္ရိုးေျဖေနရင္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္က
သူ႕ကို စကား စေျပာလိုက္တယ္…

“အဖိုး ဘာေတြမ်ား အေရးတၾကီး ခ်ိန္းထားတာရွိလို႕လဲ ဒီေလာက္အရင္လိုေနတာ…”

“ မဟုတ္ပါဘူးလူေလးရယ္… အဖိုး မိန္းမနဲ႕ မနက္စာ အတူစားဖို႕အတြက္
လူနာေစာင္႕ေရွာက္ေရးေဂဟာကို သြားမလို႕ပါ… အဖိုးက မနက္တိုင္းကို သူနဲ႕အတူတူ
မနက္စာ စားေနၾကေလ…..”

“ေအာ္.. အဖိုးမိန္းမက လူနာေစာင္႕ေရွာက္ေရးေဂဟာမွာလား …
ေနမေကာင္းလို႕လားခင္ဗ်ာ…”

“အင္း.. သူက အယ္လ္ဇိုင္းမားေရာဂါေၾကာင္႕ ကုသ ေစာင္႕ေရွာက္မႈခံယူဖို႕ အဲဒီမွာ
ေရာက္ေနတာပါကြယ္..”

ကၽြန္ေတာ္က အဖိုးကို က်ီစယ္ခ်င္တာနဲ႕

“တကယ္လို႕ နံနက္စာစားဖို႕ အဖိုး နည္းနည္း ေနာက္က်ရင္ အဖြားက အဖိုးကို
စိတ္ဆိုးမွာလား”..

*“သူ က အဖိုးဘယ္သူဆိုတာကိုေတာင္ မသိေတာ႕ပါဘူးကြယ္…. အဖိုးကို မမွတ္မိေတာ႕တာ
ခုဆို ၅ႏွစ္ေလာက္ေတာင္ ရွိပါျပီ..”*

ကၽြန္ေတာ္ အေတာ္ေလးအံ႔ၾသသြားတယ္.. “အိုး.. ဒါနဲ႕ေတာင္ အဖိုးက မနက္တိုင္း
မနက္တိုင္း မနက္စာအတူ စားဖို႕သြားေနေသးတယ္ေနာ္..အဖိုး ဘယ္သူ ဘယ္၀ါ
ဆိုတာကိုေတာင္ သူက မမွတ္မိေတာ႕ဘဲနဲ႕မ်ား…”


အဖိုးအိုက ျပံဳးလိုက္တယ္…. ျပီးေတာ႕ ကၽြန္ေတာ႕လက္ကို အသာအယာ
ဆုပ္ကိုင္လိုက္ျပီးေတာ႕ ေျပာတယ္..

*” သူအဖိုးကို မသိေတာ႕တာ မွန္ပါတယ္…. ဒါေပမဲ႕ အဖိုးက သူဘယ္သူဆိုတာ
သိေနေသးတယ္ေလ” *

အဖိုးအို စကားေၾကာင္႕ ကၽြန္ေတာ႔ရင္ထဲမွာ တစ္စံုတစ္ခုကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္
ခံစားလိုက္္ရသလို ျဖစ္သြားတယ္… အဖိုးအိုေရွ႕မွာ မ်က္ရည္ မက်မိေအာင္ ကၽြန္ေတာ္
ၾကိဳးစားျပီး ထိန္းလိုက္ရတယ္… အဖိုးကေတာ႕ တေရြ႕ေရြ႕နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႔ေရွ႕က
ထြက္ခြာသြားခဲ႕ျပီ.. အဖိုးရဲ႕လက္နဲ႕ ကိုင္သြားတဲ႕ ကၽြန္ေတာ႕ လက္ေပၚက
ေနရာေလးမွာ သူ႕ဆီက အေႏြးဓာတ္ကေလး ခုခ်ိန္ထိ က်န္ေနေသးသလို ကၽြန္ေတာ္႕စိတ္ထဲ
ခံစား မိတယ္… လက္ေပၚမွာ တင္မကပါဘူး..ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ထဲ၊ ႏွလံုးသားထဲမွာပါ
က်န္ေနခဲ႕တာပါ… အဲဒီလိုအခ်စ္မ်ိဳးဟာ ကၽြန္ေတာ္႕ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ရွာေဖြေနတဲ႕
ကၽြန္ေတာ္ လိုခ်င္ခဲ႕တဲ႕ အခ်စ္မ်ိဳး၊ ကၽြန္ေတာ္ တန္ဖိုးထားခ်င္ခဲ႕တဲ႕
အခ်စ္မ်ိဳးပါ…..

အခ်စ္စစ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ႕ ရုပ္ခံစားမႈ သက္သက္လဲမဟုတ္ဘူး…. စိတ္ခံစားမႈ သက္သက္လဲ
မဟုတ္ဘူး.. ကိုယ္ခ်စ္တဲ႕သူက ျပန္ခ်စ္သည္ ျဖစ္ေစ မခ်စ္သည္ျဖစ္ေစ ..ကုိယ္႕ဘက္က
အျမဲတမ္း ခ်စ္သြားႏိုင္တဲ႕ ၊ဘာကိုမွ ျပန္လည္ရရွိဖို႕ မေမွ်ာ္လင္႕တဲ႕ အခ်စ္ကို
အခ်စ္စစ္ပါ လို႕ဆိုရင္ စာဖတ္သူမ်ား လက္ခံ ႏိုင္ပါ႕မလား…..
ကၽြန္မတို႕ ေတြရဲ႕ဘ၀မွာ *အခ်စ္စစ္ *ဆိုတဲ႕ စကားလံုးကို ခနခနသံုးစြဲဖူး၊ ေျပာဖူး ၾကပါ လိမ္႕မယ္
… ဒါေပမဲ႕ အခ်စ္စစ္ဆိုတာ ဘယ္လို အရာလဲ ဆိုတာ ကိုေတာ႕...
အဓိပၸါယ္ဖြင္႕ဆိုပံုျခင္း ၊ နားလည္ လက္ခံပံုျခင္းေတာ႕ ကြဲျပား ၾကပါ လိမ္႕မယ္…
ဒီ ဇာတ္လမ္းေလး ထဲက အဖိုးအိုရဲ႕ အခ်စ္မ်ိဳးကို အခ်စ္စစ္ပါလို႕ ဆိုရင္
သေဘာတူတဲ႕သူ ရွိသလို သေဘာမတူတဲ႕ သူေတြလဲ ရွိေကာင္း ရွိပါလိမ္႕မယ္….
ဘယ္လိုပင္ျဖစ္ေစ ေမွ်ာ္လင္႕ျခင္း ကင္းတဲ႕ ခ်စ္ျခင္း တစ္စံုကိုေတာ႕
တန္ဖိုးထားေလးစားရမွာပါ……

Thursday, December 31, 2009

new year wish!

Dear All,

Wish you in next year 2010 Good Health , Good appetite
If you are single , wish you find your lover , and get married soon ;
If you are married, wish you love each other more, and have a smart little baby ;
If you are a man, wish you more handsome and stronger
If you are a girl, wish you more beautiful more considerately
Wish you happy !
Enjoy your life !
And Keep in touch !!
Wish you all the best

Wednesday, December 30, 2009

၂၀၀၉ မွတ္တမ္း

၂၀၀၉ မွတ္တမ္းကိုေရးဖို႔ စိတ္မပါခဲ့ဘူး...ဒါေပမဲ့ ရံုးက ညီမေလးႏွစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ေဒၚေအးေအးေအာင္နဲ႕ ေဒၚယဥ္မင္းဦးတို႔က (အျမင္ကပ္ေလာက္ေအာင္)တိုက္တြန္းအားေပး ၾကလို႔..ေရးသားလိုက္ရတာပါ..အမွားေတြပါရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ပါလို႔ ေျပာၾကားရင္းနဲ႔ ကၽြန္မရဲ႔ မွတ္တမ္းကို စတင္လိုက္ပါျပီ....
ဇန္န၀ါရီလ- ၂၀၀၉ အစေလးကေတာ့ လွပျပီးခ်စ္စရာေကာင္းလွပါတယ္...ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ေမြးေန႔ကို လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ အတူေပ်ာ္ရႊင္ရလို႔ပါဘဲ..သူတို႔ေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ ပိတ္စေလးကိုလည္း ႏွစ္သက္လွပါတယ္..ေနာက္ျပီး ကၽြန္မရဲ႕ခ်စ္ရတဲ႔ တပည့္ ေလးမ်ားကိုလည္း မုန္႔ေကၽြးပါတယ္...ေပ်ာ္စရာလေလးေပါ့...
ေဖေဖၚ၀ါရီ- အလုပ္ေတြမ်ားလို႔ ပင္ပန္းတဲ့လေပါ့....
မတ္လ- ေဖၾကီးရဲ႕ ေမြးေန႔ရွိတယ္....ေရႊတိဂံုဘုရားမွာ ေရႊျပားသကၤန္းကပ္လွဴရန္(၂၀၀၀၀ က်ပ္)ကို ကၽြန္မရဲ႕ေခၽြးနဲစာနဲ႔ လွဴဒါန္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္...စာေမးပြဲမ်ားနဲ႔ စိတ္ဖိစီးတဲ့လဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး ...ဒါေပမဲ့ ကေလးေတြနဲ႔ ခြဲရတာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္....ေနာက္ျပီးေတာ့ နဲနဲနားရတဲ့လေပါ့...ေနာက္စာသင္ႏွစ္အတြက္ ေရာက္လာတဲ့ကေလးေတြနဲ႔အတူ... ေနသား က်ေအာင္ ျပင္ ဆင္ရေတာ့တယ္....
ဧျပီလ- ဒီလကိုေတာ့ အၾကိဳက္ဆံုးပဲ...ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ပိတ္ရက္ေတြမ်ားလို႔ေပါ့...ရံုးလဲပိတ္၊ စာသင္တာေတြလဲ ပိတ္တယ္ေလ...ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းႏိုင္ႏိုင့္ေမြးေန႔လည္းရွိတယ္ေလ... ေနာက္ျပီးေတာ့ သၾကၤန္ဆိုတဲ့ကာလေလးလည္း ရွိတယ္ ေလ...ကၽြန္မ ဘဘနဲ႔ၾကီးၾကီးက ႏွစ္တိုင္းမိသားစုမ႑ပ္လုပ္တယ္ေလ... အဲဒီမွာ ကၽြန္မက ေျခာက္တန္းႏွစ္ကတည္းကစျပီး ေရပက္ခဲ့တာ ခုထိပါဘဲ...
ေမလ- အလုပ္စျပီးမ်ားတဲ့လေပါ့...
ဇြန္လ- ဒီလိုဘဲ အလုပ္ေတြလုပ္ရင္း စာေတြသင္ရင္းေပါ့...ဒီၾကားထဲ Myanmar Egress က ဖြင့္တဲ့ Training for 2009 ႏွစ္ပတ္ၾကာသင္တန္းကို တက္လိုက္ေသးတယ္...
ဇူလိုင္လ-ကၽြန္မညီမေလး မဥၹဴနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ဥမၼာရဲ႕ေမြးေန႔ရွိတယ္....ကၽြန္မရဲ႕ဘ၀မွာ လတစ္လရဲ႕ ၂၉ ရက္ေတြဟာ ကံမေကာင္းတတ္ဘူး...ေနာက္ျပီးေတာ့ ကၽြန္မတို႔မိသားစု အတြက္ ၀မ္းနည္းစရာျဖစ္ရပ္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္...ကၽြန္မရဲ႕ေမာင္ေလးကိုျဖိဳးရဲ႕ေျခေထာက္ တစ္ဖက္ကို တိုင္းျပည္အတြက္ ေပးလွဴခဲ့ရပါတယ္...ကၽြန္မတို႔ကေတာ့ အသက္ရွင္ရက္ေတြ႕ရ ရင္ဘဲ ေက်နပ္လွပါျပီ...
ၾသဂုတ္လ- ေဆးရံုနဲ႔ ရံုးနဲ႔ စာသင္တာေတြနဲ႔ လံုးေထြးရစ္ပတ္ရင္း ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရတယ္...ဒါေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႕ ေဖးမကူညီမႈ(အထူးသျဖင့္ အနီးကပ္ရွိေနတဲ့ ႏုိ္င္ႏို္င့္)ေၾကာင့္ လုပ္စရာရွိတာ ေတြကို အရွိန္မပ်က္ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္...
စက္တင္ဘာလ- ေမာင္ေလးကိုျဖိဳးရဲ႕ေမြးေန႔ရွိတယ္ေလ...အလုပ္ေတြ ဆက္လုပ္ရင္းနဲ႔ ဒီလ ကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္...
ေအာက္တိုဘာလ- ေမာင္ငယ္ေလး ကိုတိုးေမြးေန႔ရွိပါတယ္...အလုပ္မ်ားတဲ့လပါဘဲ...ဆရာ ကန္ေတာ့ပြဲလုပ္ေတာ့ ကေလးေတြကို ျပန္ေတြ႔ရတယ္...၀မ္းသာရပါတယ္...
ႏို၀င္ဘာလ- ဒီလလဲဒိုင္စားတဲ့လပါဘဲ...တပည့္ေလးေတြက သူတို႔စိတ္၀င္စားတဲ့ နယ္ပယ္အ သီးသီးကို ၀င္ေရာက္ႏို္္င္ဖို႔ တိုင္ပင္တာကို စိတ္၀င္တစားတံု႔ျပန္ရင္း ...ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္ေပ်ာ္ ရႊင္ႏိုင္တဲ့သူေတြျဖစ္ဖို႔ ဆုေတာင္းဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္....
ဒီဇင္ဘာလ- ေဆးပညာေလာကဆိုတဲ့ကၽြန္မ၀င္ေရာက္ေလ့ရွိတဲ့ ဘေလာ့ကအလွဴတစ္ခု မွာလည္း ေဆးပေဒသာပင္အတြက္ အလွဴေငြ(၂၀၀၀၀ က်ပ္)ကို ကိုယ့္ရဲ႕၀င္ေငြနဲ႔ လွဴဒါန္း ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္.....လအစပိုင္းေလးကေတာ့ လွပေတာ့မလိုနဲ႔ ထံုးစံအတိုင္း ၂၉ ရက္ေန႔မွာ သူငယ္ခ်င္းႏိုင္ႏိုင္ရဲ႕ ႒ာနျပန္ေျပာင္းရမဲ့သတင္းက ၀င္လာျပန္တယ္...ကဲ...ေကာင္းတာနဲ႕ ဆိုးတာ ေရာေထြးေနတဲ့ ၂၀၀၉ ေရ ....မင္းကိုေတာ့ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္...ခု လာမဲ့ ၂၀၁၀ မွာလည္း ဆက္လက္ၾကိဳးစားရအံုးမွာေပါ့.....

ကဲ..ေရးလို႔ေတာ့ျပီးျပီ....
သဇင္နဲ႔ဖူးပြင့္တို႔ရဲ႔ မွတ္တမ္းမ်ားကိုလည္း ေစာင့္ေမွ်ာ္လွ်က္....